Nieuws 10-02-2019

Diensten 10 februari 2019:

  • Belt-Schutsloot 11.00 uur – Voorganger: ds. W.J. Menkveld.
  • Wanneperveen 09.30 uur – Voorganger: ds. W.J. Menkveld.                                  In beide diensten wordt er een extra collecte voor kerk en onderhoud gehouden.

 

Diensten 17 februari 2019:

  • Belt-Schutsloot 11.00 uur – Jeugddienst verzorgd door Henk en Leonie.
  • Wanneperveen 09.30 uur – Voorganger: ds. H.O. ter Beek, Zwartsluis

 

Oppas W’veen en BS: Zie www.pknwanneperveenbeltschutsloot.nl, onder: rooster.

 

Rooster bloemendienst W’veen

  • 10/02 – Fam. A. v.d. Veen en fam. W. van Holten.
  • 17/02 – Fam. K.J. Rossing en mw. R. Doze-Poppema.

 

Bloemen:

  • De bloemen van zondag 3 februari gingen in BS naar de heer F. Rodermond, Belterweg, en de heer D. Stam, Noorderweg. Beiden hebben in het ziekenhuis gelezen.
  • De bloemen in W’veen gingen naar de heer H. van der Veen, Wolfspark, en naar de heer G. Hertong, Veneweg.

 

Verantwoording:

  • De collecte van 27 januari voor Lwengo Kids heeft in BS € 118,45 opgebracht.
  • Afgelopen week is een gift ontvangen van € 250 voor de kerk.
  • De collecte voor het werelddiaconaat bracht in W’veen € 68,50 op en in BS € 130,50 dit is inclusief een gift van € 20 die door een van de diakenen is ontvangen.

Verkiezingen:

De heer S. Smit, Veneweg, heeft zijn verkiezing tot ouderling kerkrentmeester niet aangenomen.

Overleden:

Zondagmorgen 3 februari bereikte de kerkenraad het bericht dat de heer Jan Knobbe diezelfde ochtend was overleden in de leeftijd van 86 jaar. Wij herdachten Jan in de dienst met Gezang 14: De Heer is mijn Herder. Later meer.

Vanuit de gemeente:
De heer F. Rodermond, Zwolle, werd ruime een week geleden geholpen aan zijn hart. Hij is inmiddels weer thuis. De heer D. Stam lag geruime tijd in het ziekenhuis in verband met hartklachten maar is inmiddels ook weer thuis. De heer K. de Jonge werd opgenomen in verband met zijn blinde darm. We wensen hen sterkte en bidden voor hen om de zegen van God over hun behandeling.

In Memoriam: Gé Hoeve
Geertruida van den Berg werd geboren op 15 april 1918 als 3e uit een gezin van 16 kinderen. Nadat ze de lagere school (bijna) had doorlopen, werd ze door haar ouders op 13 jarige leeftijd naar een oom in Wanneperveen gestuurd, als huishoudelijk hulp. Haar toekomst leek in Ruinerwold te liggen toen ze zich verloofde met Arend Pluim. Een dodelijke ziekte zette een streep door de trouwplannen. Een nieuw tijdperk brak aan en ze hervond haar geluk, met als gevolg dat ze in 1948 trouwde met Jacob Hoeve en verhuisde naar Oostert, om uiteindelijk op de boerderij te gaan wonen aan de Veneweg en samen met haar man dat bedrijf te runnen. Ze kregen samen 3 kinderen: Jan, Wim en Johan. In 1968 werd het vanwege heupproblemen van vader Hoeve noodzakelijk de boerderij te verkopen en te verhuizen. Jaap Hoeve kreeg een baan in de verzekeringen. Gé nam toen een deel van de werkzaamheden voor de plaatselijke verzekeringen op zich en dat deed ze met veel liefde en deskundigheid. Ondertussen trouwden de jongens en kwamen er kleinkinderen, in totaal 8. Toen va in 1987 ziek werd brak er voor moe een moeilijke periode aan. Toen haar man in 1988 overleden was bleef ze alleen achter, maar ze verloor de moed niet: zo geleidelijk aan nam ze weer deel aan het gewone leven waar ze veel mooie dingen meemaakte. Helaas werd ook die periode weer overschaduwd door verdriet: in 2001 werd Wim ziek. Het overlijden van Wim in 2003 was voor haar een dieptepunt, maar ook daar kwam ze na verloop van tijd weer bovenop en pakte de draad weer op en Henk werd door Gé met open armen als (de nieuwe) schoonzoon ontvangen. Tot op hoge leeftijd heeft zij haar zelfstandigheid kunnen bewaren en was gewend om haar eigen problemen op te lossen. Intussen kreeg ze 13 achterkleinkinderen waar ze erg blij mee was. Haar 100e verjaardag was een hoogtepunt dat ze vierde vanuit Nieuw Clarenberg. De laatste maanden namen haar krachten af. Ondertussen hield haar rotsvaste geloof haar op de been: het geloof in en het verlangen naar een beter leven werd steeds belangrijker voor haar. Haar hele leven lang was dat  leidend geweest, in voorspoed en tegenspoed, ook toen in haar omgeving steeds meer mensen wegvielen. Ze was voorbereid op het afscheid dat ze wist dat kwam. De Bijbeltekst voor haar afscheid was Psalm 103 en daarbij prachtige liederen waaruit bleek hoe ze uitzag naar de toekomst. Bovenaan het papier waarop haar aanwijzingen stonden schreef ze: “Ik heb de vaste grond gevonden, waarin mijn anker eeuwig hecht. Dat mag tot troost en bemoediging zijn voor haar kinderen, klein en achterkleinkinderen en allen die haar zullen missen.

Vanuit de Pastorie:
Israël past niet op de wereldkaart! Die gedachte kun je zomaar krijgen als je leest en ziet hoe Israël moet ‘vechten’ voor een klein stukje land om te wonen. Dat is niet nieuw. Toen God aan Abraham beloofde dat zijn nageslacht een groot volk zou worden en een eigen land zou krijgen woonden er nog andere mensen in dat beloofde land. Maar nadat ze het land inderdaad kregen, maakten ze telkens weer mee dat ze werden aangevallen door anderen volken en soms ook weggevoerd naar vreemde landen. Niets nieuws onder de zon. De geschiedenis van Israël is ook de geschiedenis van Jezus. Bij zijn geboorde was er geen plaats en tenslotte werd Hij gekruisigd. Een wrede manier om duidelijk te maken dat er geen plaats voor Hem was op aarde. Vandaag in onze samenleving vraag ik me steeds vaker af; Hoeveel ruimte is er nog voor God? Is de geschiedenis van Jezus toen niet dezelfde als die van God vandaag in Nederland? Hoeveel ruimte is er nog in Nederland voor de God van Israël, de God van de Bijbel? En toch was Israël een geschenk van God aan de wereld. En toch kwam Jezus om de wereld te redden. En toch houdt God ook vandaag nog van Nederland.
Hartelijke groeten,
Ds. Menkveld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *